Op 22 december 1965 kondigde de regering Spinoy-Harmel de sluiting van de koolmijn van Zwartberg aan. Dit bericht kwam hard aan in Zwartberg. De mijnwerkers bezetten de ondergrond en wilden hun collega's van de andere koolmijnen overtuigen mee het werk neer te leggen. En daar liep het fout. Aan de ingang van de mijn van Waterschei vielen twee doden. 's Middags schoot een rijkswachter Jan Latos in de rug en 's avonds verloor Valère Sclep het leven nadat een traangasgranaat hem in het aangezicht trof. De Mijnstreek kwam terecht in een spiraal van geweld. Het altijd zo vreedzame Zwartberg leek wel een oorlogsgebied. Zwartberg werd ook het symbool van het verzet tegen mijnsluitingen.

Voor de mensen die het leven lieten of gewond geraakten en uit respect voor hun familieleden en alle betrokkenen werden de feiten op 12 februari 2006 herdacht, veertig jaar na datum. Plaats van het gebeuren: de mijnkathedraal van Zwartberg. Publiek: 1500 mensen van Zwartberg en ver daarbuiten. Voorafgaand werd avonden lang door gewezen mijnwerkers en een steeds groter wordend publiek The Last Post geblazen op het deksel van de koolmijn van Zwartberg.

De Zwartbergherdenking is georganiseerd door de Werkgroep Mijnmonument Zwartberg, het Stadsbestuur van Genk, STEBO, Heemkring Heidebloemke, de Vereniging voor het Behoud van het Mijnverleden, veel vrijwilligers en vzw Het Vervolg / Kolenspoorfestival.

Er werd een DVD, het verslag van deze indrukwekkende herdenking, gemaakt door Mediapunt Syntra Genk en uitgegeven door vzw Het Vervolg.