De hele zomer van 2008 is er een speciale kans om de gesloten koolmijn van Waterschei te bezoeken. Laat het ons weten wat jullie ervan vonden.
gepost door VZW Het Vervolg op 24/04/2008
Reacties
wij zijn twee broers die samen gewerkt bebben in de mijn van waterschei en gisteren hebben we eens goed met de vrouwen en kinderen en kleinkinderen genoten van het bezoek op en top ontvang prima gidsen uitstekend hart goed opgehaald
gepost door THEVISSEN RAYMOND EN CARLO
Wij ,mijn kleinzoon Sander(waar ik peter van ben)mijn dochter Vera en mijn vrouw Rachelle hebben gisteren de mijn van Waterschei bezocht.
Ik wil hierbij mijn felicitatie's kenbaar maken aan het team dat er voor gezorgd heeft dat er nog wat van ons roemrijk beroep is staande gebleven,een dikke proficiat aan de bezieler XA4 HUYGEN!!!
De rondleiding met een ex mijnwerker uit Winterslag was goed,maar ik kom nog eens om op mijn tempo al die vergane glorie te bezichtigen.
gepost door Maris Clement
Als mijnwerkerszoon ben ik geboren in in 1974 in Genk zoals mijn broer in 1969 en mijn zus in 1973.Papaa was naar hier gekomen in 1961 om te tolken voor de Turkse arbeidskrachten en heeft meegeholpen in de opvang van deze migranten.
Sommigen vragen zich af waarom ze niet teruggekeerd zijn? Awel , daar zal ik in de plaats antwoorden want mijn vader die maar 7 maanden van zijn pensioen heeft kunnen profiteren is in 1990 overleden.
Doe je oogjes dicht en beeld u in 1961 , ongehuwd , leeft in de hoofdstad van Turkije, avonturier , diploma op zak , 28 jaar jong zal ik maar zeggen.
Je krijgt ineens een mooie job aangeboden in't buitenland met een mooie salaris .
De salaris maakte hem niet veel uit denk ik want geen enkele van mijn familie is in Europa gevestigd. Dus wat blijft er over als je niet naar de salaris kijkt.
Uitgaan en meisjes natuurlijk en ook een beetje de man uithangen onder vrienden want de eersten waren DE MAN.
Pa kon communiceren met de Belgen in't Frans, Nederlands en in't Duits in tarzantaal natuurlijk want dat was zeker voldoende om uw manneke te slaan
Na 5 mooie jaren en ondertussen hebt ge een hele grote vriendenkring opgebouwd dat zeker gelijkgesteld was als familie kunt ge gewoon geen adieu zeggen. Stel u voor dat gij van hier naar Turkije gaat en het valt goed mee waarom nog terugkeren?
Zo voor af te sluiten ga ik nog voor Genk nog een mooie projekt klaarstaan: een 360° virtuele wandeling van de mijn van Waterschei
Groetjes Sinan
gepost door Karaoglu Sinan
Hallo oude Putsloefen en Putheksen,
Mijn vader(De Bink)was juist na de oorlog al hoofdopzichter,en hij kwam onder aan de tij en de schutgoot bolde volle bak. Daar was een Duitse krijgsgevangene aan het kolenschuppen,hij was meer dood dan levend,want hij had niks te drinken in die kolenstofplaats en hij zei tegen mijn vader"Herr Bink,ich habe zoooo dorst,zooooo fiel dorst,und die schutgootmachine zegt immer- COGNAC-COGNAC-COGNAC-schreklich Herr Bink".
In die naoorlogse tijd stond aan het begin van elke gang een ton,in het Duits heet dat een Scheiskubel.Dus na een tijd was er al veel gescheten in die ton.Mijn vader was op weg van één tij naar een ander tij,maar in de steengang stonk het gelijk ne beerput.Mijn vader kwam aan die scheiskubel en daar was een Duitse krijgsgevange met een maat in die stront aan het roeren.Mijn vader schreeuwde"Stop met dat roeren de ganse put stinkt seffens gelijk de pest"En die Pruis die zei" Jamaar,mijn jas is in de ton gevallen en ik wil hem eruit halen""Stop daarmee"zei mijn vader"ik zal U wel een andere jas geven"."Jamaar Herr Bink,mijn boterhammen zitten in mijn jas!!!!"Dat waren tijden hé.
Ja ,Juuleke Trippaers,ik deed transport op pelé en regelmatig waren mijn appelsienen uit mijn jas gepikt,en mijn bidonne was bijna leeg gedronken(dank U Juul)en dan nam ik van die waterpatatten om te drinken,daar zweefde wel van alle vuiligheid in,maar beter dat dan niks hé.
De transportmannen van 860 was een apparte ploeg.Ze zaten boven aan burqain 415.Onder werd er 3+2 gebeld.We wisten dat dat een speciale man was,want wij belden gewoon 2.We trokken de lift op en er kwam een Ingenieur uit de lift. Een van de mannen vroeg"Wie is dat?"en iemand fluisterde in zijn oor"Dat is een nieuwe ingenieur,meneer De Gijselaar" (Mr Geyselinck),en die man zei"Goeden dag Mr De Gijselaar""Mr De Gijselaar,Mr De Gijselaar,ik zal U gijselaren,ik straf U voor 5 Frank""G.dverdomme"zei die man"nu zeg ik vriendelijk goeden dag,nu straft hij mij nog"En die anderen konden zich niet houden van het lachen.
Dit waren zo wat plezante dingen van onder in de put,want het was er zo al erg genoeg,Clement Maris,houdt U taai en blijven ademen hé.
Dank U,
Michel van de Bink
gepost door Michel De Ceulaer(Michel van de Bink)
Hallo Jackie,
Fantastisch dat ge dat nog allemaal kunt en wil doen.Gij werkte in de grote steengangen en ik in de kolenproductie,maar we kenden elkaar zo goed dat we bijna familie waren.Souveniers van de mijn hebben we nog,stoflongen,blauwe lidtekens, en versleten ruggewervels.Spijtig dat we niet meer kunnen afdalen met bezoekers,en dat er geen filmen zijn over hoe wij afgezien hebben.Gij hield U nog fit door voetbal te spelen met F.C.André Dumont,ik heb al de wedstrijden gezien omdat mijn vader Voorzitter was van die voetbalploeg.Soms denk ik nog terug aan mensen die er niet meer zijn en ons na aan het hart lagen,o.a.De witte Smets en mijn broer Fons en sommige andere.
Hoe veel jaren hebben we in de stof en de blauwe uitlaat van motoren gezeten,hoeveel lagen er in Lanaken,niemand in héél Belgie interesseerde dat,Maar roken in café's,jongens,DAT is gevaarlijk,daar gaat ge van dood,ik zou die van Brussel eens willen meenemen naar 1040m diep,boven aan de pijler,30graden warm,een grote panschup in hun handen,mijn vader en Juuleke Tripaerts als Chef achter hun met een dikke waad in hun poten,en als die van Brussel durfden stoppen met schuppen,VLAM,met de waad over hun steriel lijf,en ze daarna vastbinden op de panzer en JU bellen.Als ze dan onder aan de pijler kwamen zouden ze anders praten over rookverbod.Dan neemt gij die van Brussel mee naar de grote steengangen en laat hun daar betonblokken van 110Kg opeenleggen,iets wat gij véle jaren gedaan hebt.
Jackie,doe zo verder zo lang ge kunt,ge doet het goed.
Dank U,
Michel van De Bink
gepost door Michel de Ceulaer
Dat waren tijden met nonkel Jules,ik heriner mij een anecdote ,die ik je graag wil meegeven.
Ik moest paletten bouten gaan vervangen op de levant 920 oost op de pijler 125,met die zak palettenbouten op mijn rug aangekomen aan het mag 3 de recoup hield mijn nonkel Jules mij tegen ,gaf mij een volledig pak cote d'or chocolade en zegde dat ik dat moest opeten alvorens ik naar de pijler ging.
Als ik aan de lading kwam van 125 en mijn jas uitdeed wou ik die chocolade gaan opeten en de hulplader wou mij met een wade te lijf gaan omdat ik zijn chocolade gepikt had!!!!(van familie moet je het hebben).
Nonkel Jules had die chocolade natuurlijk gepikt en wist verdomme goed wat de reactie ging zijn als ik die ging opeten voor die italiaan zijne neus!
gepost door Maris Clement
Ik ben nog steeds fier dat ik in Waterschei in de ondergrond heb mogen werken.
Ben gestart in 1966 als sleper mech.dienst op de middagpost onder het gezag van Bert Lacroix en brigadier Jan Hennek.
Na enkele jaren promoveerde ik tot brigadier preventief onderhoud en korte tijd later was ik hoofdopzichter .
Ik heb de mijn van Waterschei eens bezocht met mijn kleinzoon en had het zeer moeilijk om mijn tranen te bedwingen als ik zag wat er overbleef van ons roemrijk verleden,een schande(de mooiste schachtoren beure 1bestond niet meer!)
Waterschei is de enige mijn met maar 1 schachtoren!
Aan al degene die zich nog dagelijks inzetten om onze put te behouden zeg ik bedankt en geef niet op,aan al mijn medewerkers waar ik zoveel van heb gekregen bedankt om mijn vriend te zijn.
Als de tijd zou terugdraaien zal ik niet twijfelen om weer het beroep van mijnwerker te kiezen.
gepost door Maris Clement
Ik heb met Juul en Bèrt Trippaers gewerkt,Die deden niet normaal,als die kolen zagen werden ze wild.Als de pijler stilviel dan kon ge zien dat Juul afkwam in de donkere galerij,zijn lamp bewoog heen en weer,we moesten zorgen dat we werkten als hij bij ons aankwam,of hij strafte ons met 1/5de van een dagloon!!!Ik herinner mij dat dat hij,door het lawaai,in mijn oor schreeuwde,want hij schreeuwde altijd,dat zijn speeksel tegen mijn gezicht vloog.Een keer moest ik tijdens de productie in de pijler met springstof schieten,we hadden iedereen weggestuurd en ik rolde mijn schietkabel af,maar na 20 meter meter schreeuwde Juul dat we ver genoeg waren,de productie mocht niet lang stilliggen,Hij schreeuwde"Leg U maar plat op de grond achter de panserverhoging en schiet maar!!!"Wij plat,Kaboem,Kaboem,Kaboem,de stenen en de kolen vlogen over ons heen,Juul ging kijken,alles was goed en hij belde direkt het signaal,Ju,Ju Miljaarde nondedju,kolen!!!!I .Als ge te laat aankwam bij de werkverdeling,dan joeg hij U terug naar huis,zeggende dat er voor U géén werk meer was.Bert daarentegen dacht in Katanga dat hij de negers evenzeer kon aanjagen als de koolputters van Waterschei, maar hij was rap terug in Belgie,en was nog heviger geworden van ingehouden woede.
Beste mensen,ge moogt nog 10 keer op de bovengrond door die ruines lopen,het zal daar stil zijn en niets zal U laten voelen wat wij allemaal hebben meegemaakt,807m-920m-of 1040m diep.De enigste herinneringen van toen zijn blauwe streepjes van de kolen op ons lijf en de silicoselongen,zelfs de 50 centiemen van de mijnwerker zijn verdwenen.
Maar al bij al,als ik 50 jaar jonger moest zijn,en de put ging terug open,ik zou direkt opnieuw beginnen.Onder in de mijn is het een speciale wereld waar zelfs géén racisme bestaat.
Ik dank U,
Michel van de Bink
gepost door Michel De Ceulaer-(Michel van de Bink)
Reacties
Ik wil hierbij mijn felicitatie's kenbaar maken aan het team dat er voor gezorgd heeft dat er nog wat van ons roemrijk beroep is staande gebleven,een dikke proficiat aan de bezieler XA4 HUYGEN!!!
De rondleiding met een ex mijnwerker uit Winterslag was goed,maar ik kom nog eens om op mijn tempo al die vergane glorie te bezichtigen.
Sommigen vragen zich af waarom ze niet teruggekeerd zijn? Awel , daar zal ik in de plaats antwoorden want mijn vader die maar 7 maanden van zijn pensioen heeft kunnen profiteren is in 1990 overleden.
Doe je oogjes dicht en beeld u in 1961 , ongehuwd , leeft in de hoofdstad van Turkije, avonturier , diploma op zak , 28 jaar jong zal ik maar zeggen.
Je krijgt ineens een mooie job aangeboden in't buitenland met een mooie salaris .
De salaris maakte hem niet veel uit denk ik want geen enkele van mijn familie is in Europa gevestigd. Dus wat blijft er over als je niet naar de salaris kijkt.
Uitgaan en meisjes natuurlijk en ook een beetje de man uithangen onder vrienden want de eersten waren DE MAN.
Pa kon communiceren met de Belgen in't Frans, Nederlands en in't Duits in tarzantaal natuurlijk want dat was zeker voldoende om uw manneke te slaan
Na 5 mooie jaren en ondertussen hebt ge een hele grote vriendenkring opgebouwd dat zeker gelijkgesteld was als familie kunt ge gewoon geen adieu zeggen. Stel u voor dat gij van hier naar Turkije gaat en het valt goed mee waarom nog terugkeren?
Zo voor af te sluiten ga ik nog voor Genk nog een mooie projekt klaarstaan: een 360° virtuele wandeling van de mijn van Waterschei
Groetjes Sinan
Mijn vader(De Bink)was juist na de oorlog al hoofdopzichter,en hij kwam onder aan de tij en de schutgoot bolde volle bak. Daar was een Duitse krijgsgevangene aan het kolenschuppen,hij was meer dood dan levend,want hij had niks te drinken in die kolenstofplaats en hij zei tegen mijn vader"Herr Bink,ich habe zoooo dorst,zooooo fiel dorst,und die schutgootmachine zegt immer- COGNAC-COGNAC-COGNAC-schreklich Herr Bink".
In die naoorlogse tijd stond aan het begin van elke gang een ton,in het Duits heet dat een Scheiskubel.Dus na een tijd was er al veel gescheten in die ton.Mijn vader was op weg van één tij naar een ander tij,maar in de steengang stonk het gelijk ne beerput.Mijn vader kwam aan die scheiskubel en daar was een Duitse krijgsgevange met een maat in die stront aan het roeren.Mijn vader schreeuwde"Stop met dat roeren de ganse put stinkt seffens gelijk de pest"En die Pruis die zei" Jamaar,mijn jas is in de ton gevallen en ik wil hem eruit halen""Stop daarmee"zei mijn vader"ik zal U wel een andere jas geven"."Jamaar Herr Bink,mijn boterhammen zitten in mijn jas!!!!"Dat waren tijden hé.
Ja ,Juuleke Trippaers,ik deed transport op pelé en regelmatig waren mijn appelsienen uit mijn jas gepikt,en mijn bidonne was bijna leeg gedronken(dank U Juul)en dan nam ik van die waterpatatten om te drinken,daar zweefde wel van alle vuiligheid in,maar beter dat dan niks hé.
De transportmannen van 860 was een apparte ploeg.Ze zaten boven aan burqain 415.Onder werd er 3+2 gebeld.We wisten dat dat een speciale man was,want wij belden gewoon 2.We trokken de lift op en er kwam een Ingenieur uit de lift. Een van de mannen vroeg"Wie is dat?"en iemand fluisterde in zijn oor"Dat is een nieuwe ingenieur,meneer De Gijselaar" (Mr Geyselinck),en die man zei"Goeden dag Mr De Gijselaar""Mr De Gijselaar,Mr De Gijselaar,ik zal U gijselaren,ik straf U voor 5 Frank""G.dverdomme"zei die man"nu zeg ik vriendelijk goeden dag,nu straft hij mij nog"En die anderen konden zich niet houden van het lachen.
Dit waren zo wat plezante dingen van onder in de put,want het was er zo al erg genoeg,Clement Maris,houdt U taai en blijven ademen hé.
Dank U,
Michel van de Bink
Fantastisch dat ge dat nog allemaal kunt en wil doen.Gij werkte in de grote steengangen en ik in de kolenproductie,maar we kenden elkaar zo goed dat we bijna familie waren.Souveniers van de mijn hebben we nog,stoflongen,blauwe lidtekens, en versleten ruggewervels.Spijtig dat we niet meer kunnen afdalen met bezoekers,en dat er geen filmen zijn over hoe wij afgezien hebben.Gij hield U nog fit door voetbal te spelen met F.C.André Dumont,ik heb al de wedstrijden gezien omdat mijn vader Voorzitter was van die voetbalploeg.Soms denk ik nog terug aan mensen die er niet meer zijn en ons na aan het hart lagen,o.a.De witte Smets en mijn broer Fons en sommige andere.
Hoe veel jaren hebben we in de stof en de blauwe uitlaat van motoren gezeten,hoeveel lagen er in Lanaken,niemand in héél Belgie interesseerde dat,Maar roken in café's,jongens,DAT is gevaarlijk,daar gaat ge van dood,ik zou die van Brussel eens willen meenemen naar 1040m diep,boven aan de pijler,30graden warm,een grote panschup in hun handen,mijn vader en Juuleke Tripaerts als Chef achter hun met een dikke waad in hun poten,en als die van Brussel durfden stoppen met schuppen,VLAM,met de waad over hun steriel lijf,en ze daarna vastbinden op de panzer en JU bellen.Als ze dan onder aan de pijler kwamen zouden ze anders praten over rookverbod.Dan neemt gij die van Brussel mee naar de grote steengangen en laat hun daar betonblokken van 110Kg opeenleggen,iets wat gij véle jaren gedaan hebt.
Jackie,doe zo verder zo lang ge kunt,ge doet het goed.
Dank U,
Michel van De Bink
Ik moest paletten bouten gaan vervangen op de levant 920 oost op de pijler 125,met die zak palettenbouten op mijn rug aangekomen aan het mag 3 de recoup hield mijn nonkel Jules mij tegen ,gaf mij een volledig pak cote d'or chocolade en zegde dat ik dat moest opeten alvorens ik naar de pijler ging.
Als ik aan de lading kwam van 125 en mijn jas uitdeed wou ik die chocolade gaan opeten en de hulplader wou mij met een wade te lijf gaan omdat ik zijn chocolade gepikt had!!!!(van familie moet je het hebben).
Nonkel Jules had die chocolade natuurlijk gepikt en wist verdomme goed wat de reactie ging zijn als ik die ging opeten voor die italiaan zijne neus!
Ben gestart in 1966 als sleper mech.dienst op de middagpost onder het gezag van Bert Lacroix en brigadier Jan Hennek.
Na enkele jaren promoveerde ik tot brigadier preventief onderhoud en korte tijd later was ik hoofdopzichter .
Ik heb de mijn van Waterschei eens bezocht met mijn kleinzoon en had het zeer moeilijk om mijn tranen te bedwingen als ik zag wat er overbleef van ons roemrijk verleden,een schande(de mooiste schachtoren beure 1bestond niet meer!)
Waterschei is de enige mijn met maar 1 schachtoren!
Aan al degene die zich nog dagelijks inzetten om onze put te behouden zeg ik bedankt en geef niet op,aan al mijn medewerkers waar ik zoveel van heb gekregen bedankt om mijn vriend te zijn.
Als de tijd zou terugdraaien zal ik niet twijfelen om weer het beroep van mijnwerker te kiezen.
Beste mensen,ge moogt nog 10 keer op de bovengrond door die ruines lopen,het zal daar stil zijn en niets zal U laten voelen wat wij allemaal hebben meegemaakt,807m-920m-of 1040m diep.De enigste herinneringen van toen zijn blauwe streepjes van de kolen op ons lijf en de silicoselongen,zelfs de 50 centiemen van de mijnwerker zijn verdwenen.
Maar al bij al,als ik 50 jaar jonger moest zijn,en de put ging terug open,ik zou direkt opnieuw beginnen.Onder in de mijn is het een speciale wereld waar zelfs géén racisme bestaat.
Ik dank U,
Michel van de Bink