Het Vervolg in Wallonië

'A la rencontre de "Het Vervolg"...' is de titel van een artikel in het jongste tijdschrift van Le Bois du Cazier, (het maart – mei 2008 nummer). Het is niet alleen een voorstelling van onze werking en een oproep aan de achterban van dit mooie museum om de Vlaamse Mijnstreek te bezoeken met onze ‘sleutelfiguren’ en de ‘mijnstreektours’, maar er wordt ook verdere samenwerking aangekondigd tussen Le Bois du Cazier en Het Vervolg.

In het kader van het project COALFACE, de ‘internationale zoektocht naar de ziel van de mijnwerker’ (zie ook de berichten over onze bezoeken aan Oekraïne) belandde Het Vervolg reeds meermaals in Charleroi, meer bepaald in het dorp Marcinelle. Daar staat een museum dat tegelijk de industriële geschiedenis van Wallonië presenteert, en ook een zeer waardige gedenkplaats is aan de mijnramp van Marcinelle van 8 augustus 1956. Toen vonden 262 mijnwerkers de dood in een verschrikkelijke ondergrondse brand. De mijnwerkers waren van 12 nationaliteiten, waaronder 136 Italianen en 95 Belgen. Velen herinneren zich de foto’s die de wereld rond gingen van wachtende en wanhopige familieleden aan de mijnpoort. Maar vooral veel Limburgse mijnwerkers herinneren zich het feit dat ze als redders gingen helpen in de ‘hel van Marcinelle’.

Een bezoek aan Marcinelle is meer dan de moeite waard. Zie ook www.leboisducazier.be.

In februari jl. brachten directeur Jean-Louis Delaet en conservator Alain Forti van Le Bois du Cazier een uitgebreid bezoek aan de Limburgse Mijnstreek: Het Vervolg in de Vennestraat, de koolmijnen Winterslag en Waterschei... Er werd afgesproken dat de tentoonstellingen die we zullen produceren in het kader van het project COALFACE niet alleen in Limburg blijven, maar ook in het museum van Marcinelle zullen getoond worden. De link met Vlaanderen is voor de medewerkers van Le Bois du Cazier voor de hand liggend. Niet alleen zijn er veel gelijkenissen inzake mijnarbeid en behoud van industriële geschiedenis, maar ook de culturele diversiteit in onze regio’s is het rechtstreekse gevolg van grote golven van arbeidsmigratie. Bovendien kunnen wij ons dank zijn Le Bois du Cazier herinneren dat Wallonië in de eerste industriële revolutie een wereldleider was inzake mijnbouw en staalnijverheid. De manieren van omgaan met mondelinge geschiedenis en de internationale ingesteldheid van beide organisaties zal leiden tot nieuwe projecten inzake actuele beeldvorming.